++ D I A R Y ++

 

N E I G H B O U R
  • Tanok
  • Kiyono
  • Nuinthelewen
  • Whitewingzero
  • Zeryu
  • Mercutery
  • Row
  • Aki
  • MIKEmomo
    •

     

    R E C E N T + P O S T
  • Opening Gundam Seedd Shin-Stellar Ver.

  • Lunch at J-Avenue

  • อีกหนึ่งวันกับการเสียทรัพย์

  • ผู้ชาย กล้าม และ...

  • Today is…

  • ช่วยด้วย โดนปล้น!!

  • Strike!!

  • //G-seedd Fiction//

  • Kuso~!!!!

  • Bya Bye

    •  

    A R C H I V E
  • 10/24/2004 - 10/30/2004
  • 10/31/2004 - 11/06/2004
  • 11/07/2004 - 11/13/2004
  • 11/14/2004 - 11/20/2004
  • 11/21/2004 - 11/27/2004
  • 11/28/2004 - 12/04/2004
  • 12/05/2004 - 12/11/2004
  • 12/12/2004 - 12/18/2004
  • 12/19/2004 - 12/25/2004
  • 12/26/2004 - 01/01/2005
  • 01/02/2005 - 01/08/2005
  • 01/09/2005 - 01/15/2005
  • 01/16/2005 - 01/22/2005
  • 01/23/2005 - 01/29/2005
  • 01/30/2005 - 02/05/2005
  • 02/06/2005 - 02/12/2005
  • 02/13/2005 - 02/19/2005
  • 02/20/2005 - 02/26/2005
    •
    February 19, 2005

    อีกหนึ่งวันกับการเสียทรัพย์

    วันนี้หลังเลิกงานไปเตร่กับท่าน Kiyono , Ajima และ MikeMomo มา เป็นการใช้เวลาช่วงครึ่งบ่ายอย่างคุ้มค่ามากมายเริ่มจาก...

    เจอกันที่โอโซน แวะไปกินข้าวที่ยามาเนะ เนื่องจากเรากับ Ajima ไม่ค่อยหิวมากเลยสั่งเซ็ทซูชิมาแบ่งกันกิน ก็ถือว่าอิ่มนะ จริงๆถ้าจะให้ไปเตร่ต่อโดยไม่กินอะไรก็ยังไหว เหมือนมันชินแล้วอ่ะ เพราะไงกะกินหนักตอนเย็นอยู่แล้ว เหอๆ (มองการณ์ไกล)

    แวะซื้อการ์ตูนที่ร้านการ์ตูน Y แป๊บนึงก่อนกระโดดขึ้นรถแทกซี่ไปพาหุรัด แอบกรี๊ดกร๊าดเจอหัวลากตู้คอนเทนเนอร์ของบริษัทเราด้วย อายนิดหน่อยเพราะทีแรกบอกว่าไม่ใช่ของที่บริษัท ก็มันมะเห็นโลโก้นี่นา เห็นตะภาษาจีน ก็ว่าทำไมเบอร์ตู้มันคุ้นชอบกล เพิ่งเคยได้เห็นในระยะประชิดนี่แหละ หุๆ ภูมิจายๆ หาดูไม่ได้ง่ายๆน๊า ตู้เน่าๆแบบเนี้ย เหอๆ (น่าภูมิใจมั้ยเนี่ย)

    ไปถึงพาหุรัด ได้ผ้าหนังมาอย่างรวดเร็ว โดดแขกสับเลือดซิบๆ ไมไม่ใจดีเหมือนชื่อร้านฟะ!? จากนั้นก็เดินวนรอบพาหุรัดเพื่อจะหาผ้าลายขาวดำ แต่ก็หาไม่เจอ โฮ...ใครหาเจอช่วยบอกทีเถอะ

    หลังจากตัดใจเรื่องผ้าก็ไปต่อที่สะพานเหล็ก เดินวนหาเกมเป้าหมายคือ ตลับเกมบอยของ Gundam SEED กับ Gundam SEED Destiny สรุปสุดท้ายได้มาแต่อย่างหลัง ส่วน Ajima ก็อดไป ไว้เอาไปให้ยืมก็ได้น่า ส่วนอีกอย่างที่อยากได้คือเกมเมเบอลีน (Meine Leibe) แต่ร้านที่เราเคยเห็นว่ามันมีก็ดันเก็บแคตตาล็อคเกมซะเรียบ เราเลยเดินไปเปิดๆสมุดของร้านอื่นก็ไม่มี มีร้านนึงไปถามว่าเนี่ยมีเกมนี้มั้ย เกมชื่อไมเนลีเบ้อ่ะพี่ เกมแบบ จีบหนุ่มอ่ะ มีแต่ผู้ชาย อะไรแบบเนี้ย เค้าก็ดูขำๆแล้วก็พูดแต่เกมจีบหนุ่ม หันไปถามผู้ชายข้างๆ อีกคนก็ขำๆ สรุปก็คือไม่มี... (รู้งี้ไม่ถามดีกว่า...) ก่อนกลับแวะดูฟิกเกอร์ที่ร้านขายพวกฟิกเกอร์กาจาปอง แต่ก็ไม่มีที่เราต้องการเลยข้ามไปเรียกแทกซี่ไปประตูน้ำ วันนี้ทั้งขามาขากลับรถติดมากมาย ไม่รู้คนจะแห่มาแถวนี้ทำอะไรกัน...

    ไปประตูน้ำ แอบแวะซื้อเข็มขัด โดนสับไป 70 บาท เอาเหอะ เหนื่อยแล้ว ก็ซื้อมา แล้วก็ไปหาป้าเอาผ้าหนังให้ แอบเห็นชุดญี่ปุ่นๆสีแดง ถามได้ความว่า ร้านถ่ายรูปแบบสตูดิโอเขามาสั่งตัดเอาไปใช้ที่ร้าน แถมผ้านั่นเป็น "ผ้าโสร่ง" ด้วยนะ! จะบอกว่ามันสวยมากเลย ออกมาดูดีเชียวแหละ ยืนๆคุยกับป้า คนที่ร้านเขาก็มาเอาชุดพอดี แถมโฆษณาร้านด้วยว่าไปใช้บริการได้ ว่าแต่ถ้าต้องถ่ายเซ็ทแต่งงานนี่นู๋คงต้องขอหาสามีก่อนล่ะค่ะ แล้วจะไปใช้บริการ... ร้านเขาอยู่ประตูน้ำพลาซ่า (ใช่ชื่อนี้ป่าวหว่า?) ที่อยู่ตรงข้ามประตูน้ำ เป็นตึกใหญ่ๆน่ะ ผ้านั่นเขาก็ซื้อที่ร้านชั้นเดียวกับร้านเขาแหละ บอกว่าถ้าสนใจไปหาที่ร้าน จะพาไปซื้อ ใจดีจริงๆ ไว้ต้องลองแวะไปดูมั่ง

    จากนั้นก็แวะกลับมา World Trade แวะคิโนะก่อนสอยฟิกเกอร์เอ็ดมาด้วยความไม่ตั้งใจ ทีแรกกะไปซื้อแมกกาซีน Pash! เล่ม 2 ที่มีพินอัพงามๆของฮางะเร็น แต่พอดีเจอเพื่อนที่ทำงานที่นั่นเลยเดินเข้าไปถามว่า ฟิกเกอร์ฮางะเร็นกล่องใหญ่ที่เคยมีวางๆมันหายไปไหนหมด เพราะซื้อไปแค่ตัวเดียวคือน้องอัล แล้วอยากได้เอ็ดไปวางเป็นเพื่อนน้องชายแต่ความที่ชะล่าใจนึกว่ามีเยอะเมื่อไหร่มาซื้อก็ได้ ปรากฏมาอีกทีหาไม่เจอเลย! เขาก็ไปหาๆให้บอกว่าเนี่ยมีคนต่างชาติมากว้านซื้อไปเยอะเลย แต่โชคดีเขายังเก็บไว้ในตู้อีกสองกล่อง ซึ่งเป็นสองกล่องที่เรายังไม่มีพอดี๊พอดี เลยสอยพี่เอ็ดแบบใส่เสื้อคลุมมาก่อน ถ้าโชคดีคงได้เวอร์ชั่นออโต้เมล์มา อา เสียทรัพย์โดยไม่ตั้งใจแท้ๆเลยเชียว...


    เท่ไหม? พี่เอ็ด รีบถ่ายด้วยความไวแสงเพราะกล้องแบตจาหมดแหล่ว...


    รูปคู่พี่น้องถ่ายปุ๊บกล้องแบตหมดปั๊บ ว่าแต่เอ็ด นายนี่เตี้ยจริงๆ...

    ใกล้จะหมดตัว เราก็ไปนั่งกินนารายน์พิเซอเรียกัน ขอบอกว่าตอนสั่งนี่สั่งกันลืมตายมาก อารามหิว ทีแรกนึกว่าจะกินกันไม่หมด ปรากฏว่า หมดครับ! ของอร่อยมากๆทุกอย่าง ที่ถูกใจสุดคือน้ำ "โซดามินท์" ที่เขาเอาสไปรซ์ใส่น้ำมินท์ สีสวยมากกก แถมอร่อยด้วย!! ขอบคุณคนที่มารับออเดอร์ที่แนะนำไซโคเราจนยอมสั่ง แล้วมันก็อร่อยจริงๆด้วย


    สวยมั้ย? ทีแรกไม่กล้ากินเลย สวยเกิน (ขอบคุณ Ajima ที่ใช้มือถือถ่ายรูปให้)

    ระหว่างจะเดินกลับ ก็มีการแวะร้าน Oh! Anime ได้การ์ตูนมาสามสี่เล่ม แอบหงุดหงิด หาเรื่อง Lady Victorian ไม่เจอ ก่อนเศร้าจนเดินออกมาสอยเสื้อร้านใกล้ๆกันกลับบ้านอีกหนึ่งตัว...ตอนเดินออกจากห้าง เดินผ่านร้านไอติม Baskin Robin (เขียนผิดขออภัย) ด้วยความอยากเลยนั่งกินมันซะถ้วยนึง อร่อยมากๆ ได้กินไอติมอร่อยๆนี่มีความสุขจัง ตอนจ่ายตังค์เกือบเลว เห็นบัตรลดของคนที่เราคิดว่าจ่ายเงินก่อนหน้าเราวางอยู่ เขาคงลืมไว้ ก็หยิบๆเล่นดูแล้วก็วาง (แต่ในหัวนี่ตัวความชั่วมันบอกว่า หยิบมาเลย! จะได้ใช้ลดได้ไง พนักงานมันไม่เห็นหรอก!) ตอนจ่ายตังค์พนักงานก็เห็นบัตรเลยหยิบมาบอกว่า มีบัตรลดนะคะ เราอึ้งไปสองวิแล้วตอบว่า... "อ๋อ ไม่ใช่ค่ะ" เขาก็งงๆ แล้วก็เอาไปเก็บ...อา...เราเป็นคนดีเกินไปหรือเปล่านะ?

    กลับบ้านด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่ก็รู้สึกอิ่มๆ แค่ครึ่งวันได้ทำอะไรตั้งเยอะแยะ วันอาทิตย์ (วันที่เราพิมพ์ไดฯนี้แหละ) เลยตื่นซะบ่ายโมง เหอๆ ชาร์จแบตซะเต็มที่เลยแฮะเรา

    อา...เงินเดือนจ๋า...ออกเร็วๆเถอะน๊า เค้าคิดตึ๋ง

    By InSilence
    ++ Posted at 11:20 PM | 7 comments ++

     

    February 16, 2005

    ผู้ชาย กล้าม และ...

    ก่อนอื่นต้องบอกว่าบันทึกนี้เป็นบันทึกย้อนหลัง (ก็เห็นย้อนหลังทุกที เคยบันทึกตรงวันมั่งมั้ยเนี่ยเจ๊?) ใครยังจะมาอ่านเนี่ย

    หลังจากรายการ America's Next Top Model ที่เต้แนะนำจนเราติดงอมแงมจบไป อ้อ สำหรับคนที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร มันก็คือรายการคล้ายๆ Academy Fantasia ที่เอาคนมาอยู่รวมกัน แล้วปั้นเป็นนางแบบ มีการคัดออกทีละคนจนได้คนสุดท้าย อะไรประมาณนั้น ด้วยความที่อารมณ์ยังค้างๆอยู่ ก็เลยตัดสินใจตามรายการที่มาฉายต่อซึ่งก็คือ Manhunt: Search For America's Most Gorgeous Male Model วันนี้ประเดิมเป็นตอนแรก สิ่งที่เห็นก็คือ...


    ...ผู้ชาย...

    ...กล้าม (ก้างสำหรับบางคน)...

    ...และ...

    ...กางเกงใน...

    อย่าเข้าใจผิดว่าคุณหลงเข้าไปในประเวศน์ยิมรึเปล่าเนี่ย มันคือการประกวดนายแบบน่ะ ผู้ชายหน้าตาดี และเกือบดีทั้งหลายมารวมตัวกันเยอะๆ มาแข่งกันเท่ แข่งกันหล่อ โอ้...มายก๊อด... เกินบรรยาย ประเดิมการแข่งขันรอบแรก ให้ผู้เข้าแข่ง "แก้ผ้า" ตรงนั้น เหลือแต่กางเกงใน เอากับเค้าสิ บางคนเหมือนรู้ ใส่กางเกงในอย่างดี อย่างเท่มา แต่บางคน...เอ่อ เก่าจนสีหม่น ยืดยาน ดูแล้วก็... จนคนที่เป็นผู้ดูแลต้องเอากางเกงในใหม่แกะกล่องของแคลวินไคลน์มาโยนให้เปลี่ยน แล้วให้ไปกระโดดร่มทั้งกางเกงในตัวเดียวนั่นแหละ!!

    ไม่ได้จะมาติดเรท แต่มันเป็นอย่างนี้จริงๆ ใครสนใจลองตามดู rerun ได้เลย จำไม่ได้ว่ามีเวลาไหนบ้าง ลองไปดูในหนังสือ UBC แล้วกัน อ้อ! เกือบลืม ฉายช่อง UBC INSIDE (17) นะจ๊ะ

    ว่าแต่ คุณเชียร์คนไหนเอ่ย?

    By InSilence
    ++ Posted at 11:14 PM | 7 comments ++

     

    February 14, 2005

    Today is…

    วันนี้เป็นวัน....จันทร์คับ ผั๊วะ!! อ่ะๆ วันวาเลนไทน์ก็ได้คับ (ชิ๊...ก็คนมันไม่มีคู่เหมือนคนอื่นเค้านิหว่า...)

    14 กุมภา วันแห่งความรัก กุหลาบสีแดงจากฮอล์แลนด์ดอกละ500 บาท รึถ้าจะเอาของในประเทศ ส่งตรงจากเชียงราย(ละมั๊ง) ก็ไม่ต่ำกว่า100อยู่ดี เอามาอยู่ได้วัน 2 วันก็แห้งเหี่ยว...ทิ้งไป.. ไม่ค่อยคุ้มหร๊อก

    สู้ซื้อชอกโกแลตของGodivaดีกว่า อร่อยด้วย ตกลูกละ 40......เหรียญสหรัฐเอง เหอๆๆ

    วันนี้เดินไปไหนๆก็เห็นแต่สีแดงเต็มไปหมด นึกว่าควันหลงตรุษจีนที่เยาวราช แต่จิงๆแล้วเป็นช่อกุหลาบกะหัวใจสีแดงที่คุณผู้หญิงถือกันให้ว่อนนั่นล่ะคับ

    มองแล้วก็รู้สึกอยากได้มั่งจัง แต่พอมานึกดูดีๆ เอามาแล้วคงเกะกะห้องอ่ะ ขนาดว่าตอนนี้ต้องแชร์เตียงนอนกะการ์ตูนเลย เพราะงั้นขอเป็นชอคโกแลตที่ว่ามาแล้วข้างต้นนะคับ(ขอใคร?)

    ลัเนื่องในวันวาเลนไทน์ เราก็เลยมีเพลงจะมานำเสนอ จริงๆเพลงนี้เป็นเพลงที่นานแล้วเหมือนกัน ค่อนข้างชอบนะ ฟังดูเสียสละดี เนื่อเรื่องในMVก็จะประมาณว่าพระเอกไปชอบผู้หญิงของหัวหน้าแก๊งมาเฟีย และคุณเธอเองก็เห็นว่าหนุ่มคนนี้แหละคือรักแท้ที่ตามหามานาน ทั้งคู่จึงหนีตามกันไปครองรักอย่าเป็นสุข(อ่า...ละครหลังข่าว) แต่วันดีคืนดี สาละมีเก่าของสาวเจ้าก็บุกมาถึงที่ เมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจ จึงเกิดการวิวาทขึ้น และสุดท้ายอดีตผู้หญิงของห้วหน้าแก๊งที่เคยมีพร้อมทุกอย่าง ก็ถูกทิ้งให้อยู่กับร่างไร้วิญญาณของชู้รักของเธอนั่นเอง...

    หากใครเคยดูคงจะร้องอ๋อ เพลงนี้เป็นเพลงของ Enrique Iglesias ชื่อเพลงว่า Hero พอดีว่าตอนกลับบ้าน วิทยุเปิดเพลงนี้พอดี ไอเดียเรยบรรเจิด นึกอยากทำมิวสิกคอลซะงั้น หึๆ(จริงๆแล้วเพลงนี้เป็นเพลงที่หนุ่มชู้ร้องให้ผู้หญิงนั่นล่ะ แต่เมื่อตกมาถึงมือเราแล้ว ก็ขอเปลี่ยนแปลงอะไรนิ๊ๆโหน่ยๆ)

    Silver Face Production present

    DeathNote musical

    Cast:
    Yanagi Light     as Yanagi Light(Kira)
    L as L
    Ryuke as Ryuke
    (แล้วจะมีแคสหาอะไรฟร่ะ)

    Story
    เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ทั้งไลท์และแอลถูกล่ามกุญแจมือด้วยกัน และเพราะตรงกับวันวาเลนไทน์ ไลท์จึงร้องเพลงหวังพิชิตใจหนุ่มข้างๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ค่อยอยากจะเล่นด้วยเท่าไหร่...

    *คำเตือน เนื้อหาต่อไปนี้ควรอ่านโดยใช้วิจารณญาณ ตัวละครอาจผิดอิมเมจไปอย่างรุนแรง หากรับไม่ได้ก็ขอให้ปิดหน้าต่างนี้ทิ้งไปซะ เพราะต่อให้ไปร้องเรียนในเมนต์ คนแต่งมันก็ไม่สนใจหร๊อก โฮะๆๆๆๆๆ*

    Title: Hero
    Artist: Yanagi Light

    ไลท์: Would you dance if I asked you to dance?
    แอล: อยู่ๆก็มาขอเต้นรำกลางวันแสกๆ คิดอะไรของนายน่ะไลท์?

    ไลท์: Would you run and never look back?
    แอล: คิดหลอกจะให้ชั้นออกห่างนายซิน่ะ ตราบไหนที่ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่านายคือ คิระ ก็อย่าหวังเลย!

    ไลท์: Would you cry if you saw me cry?
    แอล: อย่าเอาน้ำตามาทำให้ชั้นใจอ่อนเลย ไม่ว่ายังไงชั้นก็ไม่ปล่อยนายไปหรอก

    ไลท์: And would you save my soul, tonight?
    ลุค: ตอนนี้เดธโน้ตเป็นของนายแล้ว ชั้นไม่มีสิทธ์ริบวิญญาณนายไปได้หรอก แต่ข้อเสนอดวงตายมทูตยังอยู่นะจ๊ะ สนม๊ะๆ

    ไลท์: Would you tremble if I touched your lips? (ว่าแล้วก็แตะริมฝีปากแอลอย่างแผ่วเบา ชวนสยิวกิ้ว)
    แอล: (สะดุ้งโหยงและแอบหน้าแดง) นะ...นายทำบ้าอะไรน่ะ!?

    ไลท์: Would you laugh? Oh please tell me this.
    แอล: เฮ้ย เล่นอย่างงี้ไม่ขำเลยนะ!

    ไลท์: Now would you die for the one you loved?
    แอล: (นึกใจใน) อ้าวไอ้นี่ เมื่อกี้มาทำเค้าเสียว แล้วตอนนี้จะมาฆ่า สับสนทางจิตเรอะ…

    ไลท์: Hold me in your arms, tonight.
    แอล: โดนล่ามไว้แบบนี้ อยู่ด้วยกันตลอดคืนอยู่แล้วเฟร้ย
    ไลท์: I can be your hero, baby.
    แอล: ฮีโร่ที่ฆ่าคนเป็นว่าเล่นอย่างนาย โลกนี้ไม่ต้องการ!

    ไลท์: I can kiss away the pain.
    ลุค: ไม่เจ็บปวดหรอก ถ้านายไม่เขียนสาเหตุการตายโหดๆไว้หลังชื่อนะไลท์มันก็หัวใจวายตายหมด ว่าแต่ข้อเสนอดวงตายมทูตอ่ะ ไม่เอาเหรอ...

    ไลท์: I will stand by you forever.
    แอล: ... (ก้มมองกุญแจมือที่ล่ามเค้ากับไลท์ไว้ด้วยกัน)

    ไลท์: You can take my breath away.
    แอล: เอาเดธโน้ตมาเด่ะ

    ไลท์: Would you swear that you'll always be mine?
    แอล: ชั้นขอสาบานว่าจะต้องจับนายให้ได้ คอยดูเถอะ คิระ!!

    ไลท์: Or would you lie? Would you run and hide?
    แอล: คนอย่างชั้นไม่มีทางโกหก แต่เพื่อพิสูจน์ให้ได้ว่านายคือคิระ ชั้นยอมทำทุกวิธี

    ไลท์: Am I in too deep? Have I lost my mind?
    แอล: เล่นฆ่าคนเป็นว่าเล่นแบบนั้น ไม่เรียกว่าบ้าแล้วเรียกว่าอะไร ห่ะ?

    ไลท์: I don't care...
    แอล: แล้วถามทำไม กวนนิ๊...

    ไลท์: You're here tonight.
    แอล: ก็ล่ามอยู่กับนายตลอด 24 ชั่วโมง มันก็ต้องอยู่กะนายทั้งคืนอยู่แล้ว!

    ไลท์: I can be your hero, baby.
    แอล: บอกแล้วไงว่าไม่เอา!

    ไลท์: I can kiss away the pain.
    แอล: (คิดในใจ) แต่เห็นเกือบทุกศพ ตายโหดจิ๊บ...

    ไลท์: I will stand by you forever.
    แอล: ก็โดนล่ามติดอยู่กับนายเนี่ย ไม่เห็นเร๊อะ!! ร้องซ้ำไปซ้ำมาอยู่ได้ น่ารำคาญจริง!

    ไลท์: You can take my breath away.
    แอล: ถ้ายังไม่หยุดร้อง จะฆ่าโดยไม่ต้องใช้เดธโน้ตให้ดู...

    ไลท์: I can be your hero.
    แอล: (เพี๊ยะ!ตบหน้าไลท์ 1 ฉาดด้วยหลังแหวน) ก็บอกแล้วไงว่าสงครามไม่ใช่การเล่นเป็นฮีโร่นะ อย่าตัดสินใจโดยพลการซิ!!
    ลุค: ผิดเรื่องแล้วไม่ใช่รึ....พวกมนุษย์นี่น่าสนุกจัง
    The End

    อยากได้เพลงนี้ไปฟัง ขอได้หลังไมค์(MSN)นะคับ

    By [S]ilver[M]oon
    ++ Posted at 11:30 PM | 4 comments ++

     

    February 13, 2005

    ช่วยด้วย โดนปล้น!!

    จากนี้เป็นการโพสย้อนหลัง จะมีคนมาอ่านมั้ยเนี่ย -_-''

    อาจจะงงๆหน่อยว่าทำไมไดอันนี้ถึงมีหัวข้อเป็นภาษาไทย ไม่เหมือนที่ผ่านๆมา สาเหตุเนื่องจากว่า...ก่อนหน้านี้...ไม่รู้ว่ามันพิมพ์ได้... แบบว่าไปเข้าใจมาตลอดว่าพิมพ์ได้แต่ภาษาอังกฤษ (งี่เง่ามาก เป็นคนทำ layout หน้านี้เองแท้ๆ) อีกอย่าง หมดมุขชื่อไดฯภาษาอังกฤษแล้วอ่ะ ภาษาไทยมันดิ้นได้ดีกว่า ก็...แค่เนี้ยแหละ...

    วันนี้ไปช้อปปิ้งแถวสยามมาบุญครองกับเต้และเอ เป็นอะไรที่ตัวเองหงุดหงิดแต่เช้า เพราะตื่นสาย... มันเพลียอ่ะ เลยอารมณ์ว่าตื่นมากดนาฬิกาแล้วก็หลับต่อ ก็ยังไม่เท่าไหร่เพราะตอนที่ตื่นยังพอมีเวลา เลยรีบอาบน้ำโดยไว กะว่าลงมาปุ๊บออกจากบ้านทันทีข้าวปลาไม่กิน แต่กลายเป็นว่าพอลงมาปุ๊บแม่บอก เดี๋ยวขอไปอาบน้ำก่อน เราก็ อ้าว นึกว่าอาบแล้ว เพราะจำได้ว่า บอกเวลาที่จะออกจากบ้านไปแล้ว ไม่ว่า พ่อออกไปส่งน้องชายที่ปากซอยแล้ว ไอ้เราก็ เอ๋อ...ทั้งที่ตอนสวนกันหน้าห้องน้ำถามมันว่าจะไปข้างนอกมั้ย หูตัวเองได้ยินว่า "ไม่ไปแล้ว" ก็ยังงงๆ แล้วมันอาบน้ำแต่งตัวแบบนี้ทำไม มาคิดๆดูทีหลัง สงสัยมันจะพูดว่า "เดี๋ยวไปแล้ว" แหง...เวรแท้... เลยนั่งรอพ่อ ซึ่งต้องอาบน้ำก่อนอีก เป็นว่า กว่าจะได้ออกก็เลทมาก เลยไปถึงสาย...

    หงุดหงิด...

    แต่ก็ช่างมันเถอะ วันนี้เป็นวันที่ซื้ออะไรมากมาย แบบว่าเงินไหลออกจากกระเป๋าเร็วมาก ตั้งแต่กระโปรง ถุงน่องรองเท้า (ซื้อไปทำไมมากมาย ไม่บอกหรอก เก็บไว้เป็นสะใภ้ หุๆ) แต่ที่ดูดเงินข้าพเจ้ามากที่สุดคือ...

    GPX CYBER FORMULAR DVD BOX COMPLETED OVA!!

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!! (ขอกรี๊ดยาวๆ) เป็นเรื่องที่ชอบมากๆๆๆ ตั้งแต่อยู่มัธยม ตามดูตั้งแต่ยังเป็น TV Series (ตอนนั้นรู้สึกจะเช่าวีดีโอมาดู แต่มีฉายอีกทีช่อง 9 ด้วยล่ะ) จากนั้นก็ติดใจเรื่องนี้มาตลอด พอประมาณสองปีหลังจากจบ TV Series เขาก็ทำภาค OVA ก็ตามดู ตอนนั้นซื้อเป็น VDO เสียงญี่ปุ่นมาจากร้านแฟนตาเซีย ถึงแม้คุณภาพจะห่วย แถมตอนนั้นยังฟังภาษาญี่ปุ่นไม่ออกเลยสักนิด แต่ก็ดูอย่างเอ็นจอยมากๆ ก็มันชอบอ่ะ ตอนนั้นชอบขนาดไปบ้าดูแข่งรถ Formular 1 เรยนะ OVA เรื่องนี้จะทำทุก 2 ปี อันแรกปี 92 แล้วก็ 94 96 และ 98 ตามลำดับ จากนั้นเขาก็ไม่ทำอีกเลย ประมาณว่า ทำตั้งแต่พระเอกเด็กยันโตเอานางเอกเป็นเมียเรียบร้อยแล้ว ด้วยความที่ชอบมาก แล้วก็เสียดายที่วีดีโอที่ซื้อมามันไม่ชัดและใกล้จะไปสู่โลกหน้าแล้ว ก็เลยอยากได้ DVD มาเก็บ และแล้ว...เราก็ไปพบมันเข้าที่ร้านที่มาบุญครอง! ด้วยราคามหาโหดก็ทำให้หยุดคิดแป๊บนึง...หลังจากใตร่ตรองดูแล้วว่าไม่น่าจะหาซื้อที่ไหนได้แล้ว ก็เลยซื้อทันที (โชคดีหรือโชคร้ายไม่รู้ที่เครื่อง ATM อยู่หน้าร้าน) โล่งครับโล่ง โล่งในที่นี้มีสองอย่าง อย่างแรกคือ โล่งใจว่าได้มาในครอบครองแล้ว อีกอย่างคือ กระเป๋าตังค์โล่งงงงงงงงงงงงงงงงง เหมือนโดนโจรปล้นเลย (คงเข้าใจหัวข้อไดฯกันแล้วสินะ) อา...เป็นความสุขบนความทุกข์จริงๆเลยแฮะ ไว้วันหลังจะเอารูปเรื่องนี้มาโปรโมทมั่ง Let's drive Cyber Formular!!!

    ไปเดินเวิร์ลเทรด (เซ็นทรัลเวิร์ล) กับเอก่อนกลับบ้าน แวะดูส่วนความรู้ที่ชั้นเดียวกันคิโนะที่เขาเพิ่งเปิด หรูหราไฮโซอลังการมากๆ มีห้องสมุด มีที่ให้เด็กปีนขึ้นไปนอนอ่านหนังสือ เห็นแล้วก็รู้สึกดีแฮะ ไว้วันหลังต้องแวะไปใช้บริการมั่ง ก่อนกลับบ้านก็เสียเงินที่ซุปเปอร์ของอิเซตัน กลับมาบ้านด้วยความเพลียอย่างรุนแรง เดินมากจนรู้สึกเท้าแบน ตื่นมาวันรุ่งขึ้นเลยเหมือนเหนื่อยค้าง... สงสัยสังขารเราจะแย่เสียแร้วแฮะ

    คราวหน้าไปช้อปปิ้งคงต้องดูสังขารตัวเองมั่งซะแล้วแฮะ

    By InSilence
    ++ Posted at 10:50 PM | 1 comments ++

     

    Back to S+S