++ D I A R Y ++

 

N E I G H B O U R
  • Tanok
  • Kiyono
  • Nuinthelewen
  • Whitewingzero
  • Zeryu
  • Mercutery
  • Row
  • Aki
  • MIKEmomo
  •  

    R E C E N T + P O S T
  • Opening Gundam Seedd Shin-Stellar Ver.

  • Lunch at J-Avenue

  • อีกหนึ่งวันกับการเสียทรัพย์

  • ผู้ชาย กล้าม และ...

  • Today is…

  • ช่วยด้วย โดนปล้น!!

  • Strike!!

  • //G-seedd Fiction//

  • Kuso~!!!!

  • Bya Bye

  •  

    A R C H I V E
  • 10/24/2004 - 10/30/2004
  • 10/31/2004 - 11/06/2004
  • 11/07/2004 - 11/13/2004
  • 11/14/2004 - 11/20/2004
  • 11/21/2004 - 11/27/2004
  • 11/28/2004 - 12/04/2004
  • 12/05/2004 - 12/11/2004
  • 12/12/2004 - 12/18/2004
  • 12/19/2004 - 12/25/2004
  • 12/26/2004 - 01/01/2005
  • 01/02/2005 - 01/08/2005
  • 01/09/2005 - 01/15/2005
  • 01/16/2005 - 01/22/2005
  • 01/23/2005 - 01/29/2005
  • 01/30/2005 - 02/05/2005
  • 02/06/2005 - 02/12/2005
  • 02/13/2005 - 02/19/2005
  • 02/20/2005 - 02/26/2005
  • January 22, 2005

    Hagaren Figure! >_<

    ได้บันทึกไดฯแบบไม่ดีเลย์มากเป็นครั้งแรกในรอบปลายอาทิตย์ ก็คนมันยุ่งนี่นาทำไงได้ งี๊ดดด

    วันนี้ถือได้ว่าเป็นวัน Shopping จริงๆ เงินไหลออกจากกระเป๋าไปโดยแทบไม่รู้ตัว เริ่มต้นด้วยตอนบ่ายหลังเลิกงานก็รีบไปเจอพวกเราที่แมค World Trade (เค้าเปลี่ยนชื่อแล้วยังจะใช้ชื่อเดิมอยู่ ก็มันชินอ๊ะ) นั่งเมาท์ ฝากฝังปุ๊กเรื่องของที่จะฝากซื้อแล้ว ก็ไปหาอะไรกินกันที่ฟูจิ ในที่สุดกลุ่มเราก็สะสมบัตร 10% ของฟูจิได้สักที เย้!! ว่าแต่ถ้านุชที่เป็นคนสมัครบัตรไม่ได้มาคนอื่นจะใช้ได้มะนี่...อืม... เอาเตอะ ก็สั่งอาหารกันหนุกหนานโดยมีข้าพเจ้า เต้ เอ ปุ๊ก โน นุช กิ โรว์ นั่งกินกัน เมาท์กันหนุกหนานไป จนพี่แก้วตามมาสมทบ พร้อมด้วยโชกับเพื่อน (แต่ก็จากไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากมีภารกิจต่อ) งานนี้โชคดีสุดๆ ก่อนเช็คบิล ฝรั่งโต๊ะข้างๆที่กินเสร็จแล้วก็เอาบัตรสะสมสติกเกอร์มาวางแปะให้พวกเรา ซึ่งบัตรสองใบที่ให้มาได้สติกเกอร์ครบ 10 ดวงพอดี ซึ่งก็หมายความว่า...มันเอามาลดได้ตั้ง 300 แน่ะ!!! โชคดียิ่งนัก ขอบคุณมากๆค่า~~ เราก็ได้อิ่มอร่อยโดยจ่ายค่าอาหารแบบลดไป 10% กับอีก 300 คุ้มๆ ถ้าเจอฝรั่งกลุ่มนั้นอีกจะไปไหว้งามๆเลย ใจดีจัง

    อิ่มแล้วก็ไปคิโนะ เดินไปมา เจอะเพื่อนที่ทำงานที่คิโนะ มาถามว่าเราได้บัตรลด 10% แล้วรึยัง ก็ส่ายหน้าบอกไปว่ายังเลย (ไม่ได้โกหกน้า ก่อนหน้านี้ที่สะสมตัวปั๊มแล้วได้นั่นเป็นของพี่แก้วต่างหาก แต่กรอกรายละเอียดของตัวเองไปง่ะ แหะๆ) ก็เลยได้บัตรลด 10% มาให้กลุ่มเราอีกใบ เย้ๆ ถ้าลดราคาแมกกาซีนได้ด้วยจะเยี่ยมมาก เดินเข้าไปด้านในตรงชั้นก็ตกตะลึง ตึง ตึง อะไรกันนี่ ของใหม่ๆออกมากมาย รวมทั้งหนังสือรวมภาพสองเล่มที่เมื่อคืนก่อน Search เจอในเว็บ Amazon.co.jp ด้วย แถมที่สะดุดตาไปกว่านั้นคือ ชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยกล่อง ๆๆๆ และกล่องของเรื่องฮางะเร็น มีทั้งฟิกเกอร์ ถุงใส่อะไรบางอย่าง (พลิกอ่านด้านหลังมันบอกไว้ใส่มือถือ แต่มันอันติ๊ดเดียว จะใส่พอได้ไงหว่า?) คอมมิค ฯลฯ อา...นี่มันเทศกาลถลุงเงินหรือยังไงนี่ >_< หลังจากพินิจพิจารณาของ รวมทั้งดูหนังสือที่ออกมใหม่สองเล่มนั้นแล้ว ก็กลับออกมาจากคิโนะโดยได้ฟิกเกอร์ฮางะเร็นนั่นกลับมาพร้อมกับหนังสือรวมภาพ Art Book เล่ม 2 ที่หน้าปกยั่วยวนเต้เหลือเกิน หึๆๆ ก่อนออกจากตรงนั้นน้องริวกับพี่เอ๋ก็มาสมทบ พร้อมกับพวงกุญแจน่ารักๆที่ซื้อมาฝาก ขอบคุณมากน๊า

    หลังจากหลั่นล้ากันนาน แต่ละคนก็เริ่มทยอยแยกย้ายกลับบ้านเนื่องจากภารกิจส่วนตัว เราดูเวลา อ่า....ห้าโมงเข้าไปแล้ว... สมาชิกที่เหลือซึ่งก็คือ ข้าพเจ้า เต้ เอ และพี่แก้วก็รีบไปที่ซุปเปอร์ของอิเซตันเพื่อจัดการกับภารกิจที่เราตั้งใจไว้สำหรับวันนี้ซึ่งก็คือการซื้อของไปสวัสดีปีใหม่ป้าลั้งนั่นเอง ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะเรารู้สึกว่าตลอดปีที่ผ่านมาไปรบกวนป้าไว้เยอะ ชุดหลายๆชุดที่เอามาแต่ง มาคอสกันสนุกสนานมาจากการที่ป้าต้องเหนื่อยยากเย็บให้ ถึงป้าจะคิดเงินไม่ได้เย็บให้ฟรีๆ แต่เราก็ถือว่า เรารบกวนป้าแกนะ ชุดบางชุดยุ่งยากมากมายขนาดเราเองยังงงๆ ป้าก็สามารถ แล้วก็ตัดให้เราทันเวลาที่จะใช้ทุกครั้ง บางทีเจอเราเอาแบบไปโปะพร้อมกันทีเดียวเป็นสิบกว่าชุด ซึ่งแต่ละชุดก็แบบวุ่นวายยุ่งยาก แต่ป้าก็สามารถ แถมเวลาไปคุยกับป้าก็ยังได้คุยอะไรสนุกๆ ดูป้าตัดชุด ได้เห็นว่าเค้าตัดกันแบบไหน พวกเราเดินหาของกันนานจนมาลงตัวที่ส้มหนึ่งกล่อง ดูเหมือนเป็นอะไรที่น้อย แต่ที่เราเลือกเพราะเห็นว่า มันสามาถหิ้วกลับบ้านได้สะดวก และที่แน่ๆ ป้าน่าจะทานได้และดีต่อสุขภาพด้วย ตอนเอาไปให้ป้าดูท่าทางแกดีใจนะ ส่วนพวกเราก็ดีใจไปด้วย อา...สบายใจจัง ^^

    หกโมงกว่าได้เวลาแยกกันกลับบ้าน แต่เรากับพี่แก้วยังไม่กลับ ไปเจอพี่ชิงที่สยามก่อน แวะร้านขายการ์ตูน Y ที่ตรง 29 พลาซ่า ได้การ์ตูนกลับบ้านมาหนึ่งตั้งหลังจากเลิกซื้อมานาน ไว้จะแวะมาบ่อยๆ เหอๆๆ ไปกินอาหารญี่ปุ่นต่อที่ Tagoto มาบุญครอง ไม่ได้มากินนาน อาหารที่นี่ยังอร่อยและแปลกเหมือนเดิม มีหลายเมนูที่ไม่มีที่อื่น อยากให้พวกเรามากินกันจัง ที่สำคัญไม่แพงมากด้วย เค้ามีโมจิปิ้งห่อสาหร่ายสูตรแบบที่พี่แก้วมาทำให้กินวันปีใหม่ด้วย อร่อย ยืดดดดดดดด ดีมากๆ ที่ติดใจสุดเห็นจะไม่พ้นเต้าหู้ทรงเครื่อง อร่อยมาก! ไว้จะมากินอีกบ่อยๆน๊า ขากลับแวะร้านบูมเมอแรง ได้ดีวีดีมาสามแผ่นมีเรื่อง Quill , Moon Child แล้วก็ Pirates of the Caribbean (กรี๊ดดด พี่เดปป์ขา...) ไว้จะมาเล่าเรื่องดีวีดีนี้ต่อวันหลังก็แล้วกัน เดี๋ยวจะยาวไป... ระหว่างเดินกลับ ก็ได้เสื้อสายเดี่ยว(!?) น่ารักๆ มาพร้อมกับพี่แก้วคนละตัว น่ารักมากมาย แต่จะเข้ากับเรารึเปล่านี่อีกเรื่อง เหอๆ กลับถึงบ้านด้วยความเหนื่อยอ่อนและหมดตัว ฮืออออ เงินเดือนจ๋า ออกเร็วๆเถอะน๊า เค้าคิดถึงอ๊ะ

    ก่อนจบไดขอว่าด้วยเรื่องฟิกเกอร์ที่ได้มาสักหน่อย ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามันจะมีทำ (หรือเราตกข่าว) กว่าจะได้แกะดูก็ตอนตีสองได้ละมั้ง ด้วยความตื่นเต้นว่าจะออกมาเป็นยังไง เมื่อแกะดูก็ต้องตกใจด้วยความที่มัน...อลังมากกกกกกกกกกก สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เสียสติไป แบบว่า ทำได้ไงนี่ สวยงามอย่างยิ่ง เค้าเรียกว่า "Hagane no renkinjutsushi Book in Figure RED" เป็นฟิกเกอร์รูปเอ็ดกับอัลแบบคล้ายๆไดโอราม่า จัดเป็นฉากเล็กๆ ดีเทลทั้งหมดละเอียดมาก การลงสีก็ละเอียด ที่สำคัญ ตัวนี้เป็นงานออกแบบของอ. Arakawa Hiromu ผู้สร้างสรรเรื่องนี้ในเวอร์ชั่นคอมมิคนั่นเอง! กล่องนี้มาพร้อมฟิกเกอร์กับหนังสือ ที่มีอะไรสนุกๆ รวมทั้งฮางะเร็นภาคไกเด็นเป็นตอนสั้นๆ น่ารักๆด้วย คุ้มครับ คุ้มมากๆ ที่สำคัญ กล่องนี้ใช้บัตรลดได้ด้วย เปิดหนังสือดู เห็นเขียนบอกว่ามันกำลังจะทำเวอร์ชั่น BLUE ซึ่งเป็นฟิกเกอร์พวกทหาร ซึ่งก็น่าจะมีรอยด้วย อา ได้เสียเงินอีกแล้วสินะ แต่ทำออกมางามขนาดนี้ ยอมฮ่ะ แล้วก็นอนหลับอย่างมีความสุขพร้อมกับฟิกเกอร์งามๆบนหัวนอน ปิดท้ายไดด้วยประมวลภากฟิกเกอร์งามๆ เชิญทัศนา...

    ฟิกเกอร์ พร้อมหนังสือมาในกล่องนี้ งดงามซะ
    โคลสอัพกันใกล้ๆ อา...เท่...
    ภาพด้านหลัง ก็ยังงาม...
    เผยโฉมเต็มๆ เอ็ดนั่งบนหินก้อนใหญ่ อัลยืนอยู่ในน้ำ Detail ส่วนนี้ทำได้ดีมาก แถมหนูมาให้อีกตัวแน่ะ อิอิ

    จะมีเรื่องไหนให้เราเสียเงินมากมายได้เท่าเรื่องนี้อีกมะนี่...เฮ้อ

    By InSilence

    ป.ล. ขออภัยหากไดฯนี้ยาวเกินไป ไม่รู้จะย่อยังไงอ๊ะ ^^;;

    ++ Posted at 10:29 PM | 6 comments ++

     

    January 20, 2005

    Ichigo~

    มีใครรู้วิธีบ่มสตอเบอร์รี่ให้มันสุกงอมบ้างม๊ะ?(ไม่ใช่มะม่วงนะเจ๊)

    พอดีวันนี้กินสตอร์เบอรี่ที่แม่ซื้อมา คิดว่าใครที่มีเลือดออกตามไรฟันก็ควรจะกินซะเพราะมีวิตามินซีกระฉูด เปรี้ยวจิ๊บ... เราว่าเห็นมันแดงเข้มๆก็นึกว่าสุกแล้ว แถมเอาไปแช่เย็นอีก นอกจากจะแข็งและก็เปรี้ยวแล้วยังทำเราเสียวฟันอีกด้วย โฮ่ยย...อยากกินสตอเบอร์รี่หวานๆอ่ะ ฮือออ

    นี่ก็เหลืออีก 1 อาทิดกะอีกไม่กี่วันก็จะเป็นงานโดจินเฟสแล้ว เมื่อวานเอาชุดไปให้ป้าลั้งแก้นิดหน่อย มาเอาอีกทีก็อาทิดหน้า เห็นว่าป้าทำงานหนักจนไข้ขึ้นด้วย ยังไงรักษาสุขภาพด้วยนะคับ...

    พูดถึงงานโดจินเฟส รู้สึกว่าคอสครั้งนี้ไม่มั่นใจยังไงก็ไม่รู้แฮะ รู้สึกตัวเองด่วนตัดสินใจเร็วไปหน่อย พอมารู้ตัวอีกทีก็ได้ชุดมาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว ชุดมันก็น่ารักดีอ่ะนะ แต่คนใส่นี่คงไม่เข้าเท่าไหร่ ก็เคยคอสตัวผู้หญิงซะที่ไหนเล่า ถ้าเป็นตัวลัลล้าๆก็ว่าไปอย่าง นี่เป็นแนวจิตๆ ดูเงียบๆ เอ๋อๆบ้างบางครั้ง คงจะยิ้มไม่ได้ โดนใครๆบอกว่าเราชอบทำสายตาจิงจังมาเยอะ555(มันเป็นยังไง จนตอนนี้เราก็ยังไม่รู้เรย) แล้วอาทิดหน้าเราจะรอดมั๊ยเนี่ย?

    อีกอย่างหลังจากที่ได้คอสรอยกะแอล ตอนนี้เรารู้ตัวแล้วว่าถ้าคอสตัวหัวดำๆจะดูขึ้นกว่าพวกตัวหัวสีซะอีก เรยเริ่มกัววิกหัวสีๆไปซะแล้วซิ เหอๆ

    วันนี้ไปเดินตลาดนัดแต่ก็เดินได้ไม่ทั่วเพราะเวลามีน้อย ว่าจะเดินดูมีดสั้นซะหน่อย เจอนะแต่ไม่ถูกใจ และก็กะหาโทรศัพท์มือถือ(บาร์บี้)สีชมพูมาเป็นออฟชั่นของชิน ก็ไม่เห็นอีก เวลาตั้งใจหาอะไรนี่ไม่เคยเจอเลยแฮะ แต่ถ้าเดินแบบไม่คิดอะไรมันดันเจอเอง แปลกดี รึว่าของพวกนี้มันมีเซนส์ พอรู้ว่ามีคนกำลังต้องการ ก็จะใช้วิชาพรางตัวให้คนๆนั้นมองไม่เห็นซะงั้น อืมม อาจเป็นไปได้ๆ(บ้าเร๊อะ!)

    ตอนนี้อยากคอส อยากไปชอบปิ้ง ซื้อเสื้อ กางเกง รองเท้า เครื่องประดับ กระเป๋า อยากกินไอติมล่วย อยากทำอะไรเยอะแยะเรย แต่ไม่ได้ทำซะที เพราะบ่จี๊นั่นเอง

    หลายคนคงดูว่าเราค่อนข้างจิงจังกะเรื่องคอส ก็ยอมรับเลยล่ะว่าใช่ จิงๆแล้วถ้าเราชอบอะไรมันก็ต้องทุ่มเทเป็นของธรรมดา คอสเพลย์เนี่ยอาจจะดูไร้สาระและสิ้นเปลือง บางครั้งเราก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ของแบบนี้เราก็คงไม่ได้เล่นตลอดชั่วชีวิต ตอนนี้เล่นได้ก็เอาให้เต็มที่ พอถึงจุดที่ต้องเลิกแล้วจะได้จากไปแบบไม่ต้องเสียดาย มันอาจจะเป็นความคิดที่ไม่ค่อยถูกเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่อยากรู้สึกมานั่งเสียดายทีหลังน่ะ อีกอย่างตอนทำออฟชั่นคอสเพลย์ เป็นอะไรที่ทำให้เราสามารถยอมรับความสามารถของตัวเองได้มากกว่าเดิมหน่อยนึง เอาง่ายๆเรยว่าเราไม่เคยคิดว่าจะมีความสามารถด้านเย็บปักถักร้อย แต่ก็ทำฮาคุริวออกมาได้ 1 ตัว พูดจิงๆเลยว่า ภูมิใจมาก ถึงจะหน้ายาวเหมือนม้าน้ำไปนิด แต่ได้ออกมาทั้งตัวภายในเวลาเดือนกว่าๆ แถมยังดัดตัวดัดปีกได้ด้วยเนี่ย ทำไปได้ไงฟระ ตบมือให้ตัวเองหลายๆที ^^
    แต่ว่าถ้าให้ทำอีกคงไม่เอาแล้วล่ะ เหนื่อย เจ็บมือด้วย ฮืออ อยากใช้จักรเป็นจัง...

    [S]ilver[M]oon

    ++ Posted at 8:59 PM | 4 comments ++

     

    January 17, 2005

    Train Crash!?

    บันทึกย้อนหลังอีกแล้วครับท่าน เอาเถอะ ดีกว่าไม่ได้บันทึกก็แล้วกัน :P

    เช้าวันนี้มานั่งทำงานตามปกติ อาจมีเบลอๆบ้างเนื่องจากยังชินกับวันหยุดเสาร์อาทิตย์ อยู่ๆมือถือก็ดัง ท่านตะน็อคโทรมานี่เอง พอรับก็แทบช็อคเมื่อรู้ว่ารถไฟฟ้าใต้ดินมันชนกัน แบบว่า ตอนนั้นในหัวนี่คิดไปเรื่อย "รถไฟฟ้าใต้ดินชนกัน" มันไม่ใช่แบบ "รถไฟชนกัน" แบบที่พวกผู้ชายเค้ากลัวๆกันอ่ะนะ รถไฟฟ้าใต้ดินที่เมื่อวันอาทิตย์เราเพิ่งนั่งกลับบ้าน แบบว่าตอนนั้นอารมณ์งงๆ และตกใจ ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ ท่านตะน็อคก็แสนดีที่โทรมาเช็คว่าเราขึ้นรึเปล่า เพราะพี่เขารู้ว่าเราขึ้นประจำ ขอบคุณมากนะฮับ~ จากนั้นก็นั่งคิดไปว่าในหมู่พวกเราใครขึ้นบ่อยๆบ้าง ก็นึกได้ว่ามี MikeMOMO ที่ขึ้นประจำเลยรีบโทรไปเช็ค ทีแรกโทรไปไม่รับ คิดไปเรื่อย มันเป็นอะไรรึเปล่านะ แต่พอโทรไปอีกทีรับ รู้ว่ายังอยู่บ้านก็ค่อยยังชั่ว เลยบอกไปว่า "โชคดีแล้วที่เป็นคนตื่นสาย" เพราะถ้าตื่นเช้ากว่านั้นป่านนี้คงได้อยู่ในเหตุการณ์แน่ๆ

    ทั้งวันเรื่องนี้เป็น Topic ให้คุยไปทั้งออฟฟิส ทุกคนก็งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เราก็นั่งคิดในใจว่า ถ้าเกิดจับพลัดจับผลูไปอยู่ในเหตุการณ์เราจะเป็นไงน้อ หลายคนพูดว่าเนี่ยต่อจากนี้ไม่กล้าขึ้นแล้วกลัว แต่เรากลับรู้สึกว่า ทำไมล่ะ ทำไมจะต้องกลัว มันไม่ได้เกิดขึ้นกันบ่อยๆนี่ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้แล้วกลัวจนไม่กล้าขึ้น เราว่า "รถยนต์" ต่างหากที่น่ากลัว มีอุบัติเหตุทางรถยนต์เกิดขึ้นทุกวัน แต่คนก็ยังใช้อยู่ดี หรือจะให้เดินจากบ้านไปทำงานล่ะจริงมั้ย? (เว้นแต่ที่ทำงานอยู่ปากซอย) เราว่ายิ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้ทางรถไฟฟ้าใต้ดินต้องยิ่งปรับปรุงระบบความปลอดภัยให้มากขึ้นอีกหลายเท่าตัว หลังจากนี้มันก็จะกลายเป็นรถบบขนส่งที่ปลอดภัยมากๆเลยแหละ ว่ามั้ยล่ะ?

    ขอให้เปิดเร็วๆเถอะ ตั้งแต่ปิดมานี่รถติดอย่างมหาศาล มาทำงานสายทุกวันเลย

    By InSilence

    ++ Posted at 9:55 PM | 1 comments ++

     

    Back to S+S