Welcome my new Diggy!

ไม่ได้อัพไดซะนาน แบบว่าไม่มีเวลาเลย บางวันมีก็ไม่รู้จะเล่าอะไร ประมาณว่าชีวิตไม่ค่อยมีสาระน่ารู้น่าเล่าสู่กันฟังเท่าไหร่ ต้องรอจังหวะเหมาะๆแบบนี้แหละ ถ้าไม่มาโพสซะมั่งจะลืมไปว่าไดนี้ใช้อยู่สองคน -_-''

วันนี้ไปร.พ.แต่เช้าตามที่หมอนัดไว้ ต้องโดดงานไปอีกตามเคย ก็กะว่าถ้าไม่ต้องให้ยาก็จะกลับไปออฟฟิสทำงานต่อ แต่บังเอิญมันเป็นอย่างที่เราคาดการณ์ไว้ หมอบอกว่า ให้ยาสักหน่อยดีกว่านะ คราวที่แล้วก็ให้วันเดียวเอง ก็เลยบอกว่า ให้เลยค่ะหมอ (หนูเตรียมตังค์มาแล้ว) เป็นการให้ยาที่เหงาหงอยแบบ Alone มันเหงาๆ เศร้าๆ ดาว์นๆ ไงก็ไม่รู้ จริงๆทุกครั้งที่ไปก็แบบนี้แหละ กดดันหลายอย่าง เครียดๆ ยิ่งตอนนางพยาบาลจะจิ้มเข็มแล้วบอกว่า เนี่ยเส้นเลือดน้องมันฝ่อแล้วนะ คงให้ยามากไป เนี่ยมันจะจิ้มยากนะ เส้นเลือดดิ้น ไอ้เราก็ เฮ้อ ก็ถ้ามันยกซดได้ก็คงทำไปแล้วล่ะ วันนี้หมดไปกับหมอแปดพันกว่า... ไม่น่าเชื่อนะ แพงยังกับโดนปล้น -_-''

เสร็จจากตรงนั้นก็กลับไปออฟฟิส ไปหาแม่กับน้องแล้วก็แฟนน้องเพื่อที่จะไปมาบุญครองต่อ เป้าหมายก็คือ...กล้องดิจิตอลตัวใหม่!!! ถามว่าทำไมต้องซื้อใหม่ เหตุผลมีสองประการคือ 1. เครื่องตัวแรกที่ซื้อ มันมีหลายอย่างที่ไม่สะดวก ที่เด่นๆคือถ่ายได้น้อยมาก แป๊บๆหมด แถมฟังชั่นก็ไม่ค่อยดี 2. เครื่องที่หลังๆพกไปใช้ถ่ายตอนคอสมันเป็นเครื่องบริษัท แต่เราดันจิ๊กมาใช้ เอาซะเยินจนหลังๆเริ่มรวน เลยรู้สึกว่าเอามาใช้สมบุกสมบันแบบนี้คงไม่เหมาะ สรุปแล้วก็อยากได้กล้องตัวใหม่มาใช้ให้สะใจน่ะ หลังจากเดินไปเดินมาก็มาลงตัวกับ Sony Cyber-shot DSC-P100 รุ่นเดียวกับที่น้อง Zeryu ใช้อยู่ เค้าแถมกระเป๋ากับขาตั้งกล้องอันเล็กให้ด้วย ดีจัง ไว้งานหน้าจะใช้ถ่ายให้งามๆไปเร้ยยยยยยยยยย

จบจากได้กล้องก็รีบไปกินข้าว เพราะหนังมันใกล้จะฉายแล้ว วันนี้ได้ดู Alexander เป็นหนังเรื่องแรกในรอบกี่เดือนก็ไม่รู้ นานๆทีจะได้ดูที มาเรื่องนี้แบบว่า อยากตั้งชื่อให้ว่า Alexander the GAY มากกว่า ไม่เล่ามาก ไว้ไปดูกันเองแล้วจะติดใจ หึๆๆ จบก่อนกลับบ้านไปสอยเสื้อกับกางเกงสำหรับใส่ไปงานฉลองเปิดออฟฟิสใหม่มา เป็นแนวเท่ๆ แต่ก็สวย ถูกใจ ไม่คิดว่าจะได้ง่ายและเร็วปานนี้ ไว้วันงานจะถ่ายรูปตัวเองมาให้ดูละกันว่าเป็นยังไง

กลับถึงบ้านประมาณสี่ทุ่ม เหนื่อยดี แต่ก็ยังไม่วายต่อเน็ท แหมไม่งั้นจะมาโพสไดได้ไงเนอะ

ข้อคิดที่ได้จากวันนี้... อะไรที่เราตั้งใจมากเกินไปมักจะออกมาไม่ดีเท่ากับอะไรที่เราทำแบบปล่อยให้มันเป็นไปตามแบบของมัน (งงๆมั้ยเนี่ย...)

By InSilence