This is my battle-field!
หลังจากพร่ำบ่นเรื่องที่ทำงานมานานพอสมควร ก็เห็นว่าน่าจะเปิดตัวโต๊ะทำงานอันแสนรกให้ได้ยลกันสักที (ใครอยากดูเหรอ?) เป็นโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกองกระดาษ และของมากมายตั้งแต่ถ้วยน้ำ เครื่องคิดเลข โทรศัพท์ กระดาษโน้ต เครื่องเขียน กระทั่งน้ำปลา(?????) บางคนอาจจะงงว่า มันไปอยู่บนโต๊ะได้ยังไง สาเหตุก็เพราะที่ทำงานนี่จะนิยมกินอาหารกลางวันกันบนออฟฟิส ก็กินกันหน้าคอมนี่แหละเนื่องจากว่าทำงานกันเหนื่อย พอพักก็ไม่ค่อยอยากเดินไปไหน ก็จะให้ป้าแม่บ้านไปซื้อมาให้ ด้วยเหตุนี้เองทำให้หลายๆคนมาอยู่ที่นี่จะอ้วนเอาอ้วนเอา (ข้าพเจ้าก็กำลังจะเป็นหนึ่งในนั้น) ก็นั่นแหละ น้ำปลาก็เลยกลายเป็นสิ่งจำเป็นประจำโต๊ะไป (รวมทั้งพริกทอดของโปรดด้วย เหมาะไว้กินกับก๋วยเตี๋ยว)
นี่ไง โต๊ะทำงานของข้าพเจ้า รกดีมะ...ที่เห็นคลุมเก้าอี้สีแดงๆนั่นก็เสื้อคลุมเอ็ดไง เหอๆ (ล้อเล่น)
เพราะความที่ไม่ค่อยได้ออกไปไหน วันๆนั่งมันอยู่ที่โต๊ะ ก็เลยรู้สึกว่า น่าจะทำให้โต๊ะมีอะไรจรรโลงใจสักนิ๊ดดดดดส์ ก็เลยกลายเป็นที่มาของตุ๊กตาผ้าที่ห้อยอยู่ใต้ชั้น (ส่องกันเห็นมั้ย? ที่ดำๆชมพูๆ) จากนั้นก็ตามมาด้วยกาจาปองฮางะเร็น ทีแรกมีแค่สองตัวคือรอยกับฮอวค์อาย เวลานั่งทำงานเซ็งๆ ก็จะมองเจ้าสองตัวนี้แหละ ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้น แล้วเมื่อวานก็ได้กาจาปองฮางะเร็นเซ็ทใหม่มาจากพี่แก้ว (ขอบคุณมากค้าบบบบ) ก็เลยได้ฤกษ์เอาเอ็ดกับฮิวจ์มาสถิตย์ด้วย ดูกลมกลืนมากราวกับมาชุดเดียวกันแน่ะ ตอนนี้บนจอคอมก็คึกคักไปด้วยกาจาปองสี่ตัว ดูแล้วสบายใจดี อย่างน้อยก็ได้เห็นอะไรที่ชอบมั่งล่ะต่อไปนี้เป็นประมวลภาพทั้งสี่ตัว
 
 
อา... ความสุขเล็กๆน้อยๆ... ใครเดินผ่านไปมาก็คงคิดในใจ ไอ้นี่มันบ้าการ์ตูนจริงวุ้ย เป็นพี่ของน้องๆหลายคนที่นี่ แต่ทำตัวไม่ได้ดูเป็นพี่เรยน้อเรา เหอๆๆ เอาเหอะ คนมันใจเด็ก ทำงายด้ายยย~~~~ ;PBy InSilence
|
