Nothing…

วันนี้ไปหาป้าลั้ง...ชำระหนี้ให้เหรียญกะทิ้งภาระให้ป้า 1 ชุด (ชุดอะไรน้ออ...) หลังให้ป้ากะผ้าเรียบร้อยก็ลากAjimaไปพาหุรัดซี้อผ้าต่อ(แต้งค์หลายน้อ...ที่ยอมไปเป็นเพื่อน^ ^) แล้วก็กลับมาหาป้าอีกรอบ หลังอธิบายรายละเอียดของชุดอะไรๆ เรียบร้อยแล้ว ก่อนแยกย้ายกันกลับประมาณ4โมงเกือบๆ5โมงก็เข้าคิโนะว่าจะไปเปิดโชวเนนแมกกาซีน ดันหยิบมาเป็นโชวเนนซันเดย์ซะนี่ - _-“ (เลยไม่ได้อ่านเคียวตอนใหม่เลยอ้ะ) สุดท้ายก็แวะซี้อหนมปังไป 3 ก้อนเป็นข้าวเที่ยง+ข้าวเย็น...

ดูเหมือนไม่มีเรื่องเล่าเลยเนอะ ก็มันไม่มีจิงๆน่ะแหละ ชีวิตมันไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจหรือเพราะเราไม่ค่อยสนใจเรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัวก็ไม่รู้ บางทีก็อยากใส่ใจอะไรให้มันมากกว่านี้ แต่คงเพราะเป็นคนเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ยังไงก็ได้ละมั๊งนะ เลยไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าที่ควร เป็นต้นว่าถ้ามาถามเรื่องข่าวสารบ้านเมืองอะไรนี่ก็จะไม่รู้เลย เหะๆ จริงๆมันควรจะรู้ไว้บ้าง...แต่จะชอบคิดว่ายังไงมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา ไม่ซิ ต้องบอกว่าไม่ว่าอะไรมันจะเกิดขึ้น เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว...คิดง่ายไปหรือเปล่าน้อเรา?

รู้สึกอยากปล่อยวางทุกอย่าง...แต่ที่ทำอยู่ตอนนี้คือปล่อยวางแต่เรื่องที่มีสาระ พวกเรื่องไม่เป็นเรื่องทำยังไง๊ก็ละมันไปไม่ได้ซะที เหอๆ แต่มาคิดดูอีกที ถ้าเราปล่อยวางทุกอย่างไปได้จริงๆ ชีวิตมันจะสนุกอะไร จิงม๊ะ? ช่วงนี้ตักตวงความสุขอะไรได้ก็ต้องรีบตักตวงไว้ก่อน เพราะเราจะเรียกมันย้อนกลับมาไม่ได้แล้ว ผ่านไปแล้วคือผ่านไปเลย ไม่มีการรีรันเหมือนอนิเมในช่องAXNหรอก...

พล่ามอะไรเนี่ย...ไม่เห็นรู้เรื่องเลยเนอะ เหอๆ ^ ^”

By [S]ilver[M]oon